Page 15 - Meernieuws mei-augustus 2017
P. 15

Een paar dagen daarna staat een andere buurvrouw aan de deur, ze wil graag weten of wij mee willen
                    doen in de werkgroep van onze straat. Verbaasd kijk ik haar aan, onze straat? ‘Maar ik doe al mee met
                    onze straat,’ zeg ik tegen haar. ‘Door wie ben je dan gevraagd,’ vraagt zij verbaasd, ‘ik zou dat namelijk
                    regelen, dat hadden we afgesproken.’ Ik leg haar uit dat de buurvrouw van de andere kant mij een
                    paar dagen geleden heeft gevraagd. ‘Oh, dan snap ik het,’ zegt ze, ‘dat is dan een misverstand, geen
                    probleem.’ Geen probleem, denk ik en ik heb de deur alweer bijna dicht, maar dan steekt ze me een
                    brief toe, ‘we vergaderen dinsdag voor het eerst, ik zie je dan.’ Nu begrijp ik er niks meer van, ik wacht
                    volgens mij nog op een eerste datum en toch ineens is het dinsdag al? Ze is de tuin alweer bijna uit,
                    als ik haar heb ingehaald met de vraag hoe dit dan nu zit, want ik begrijp het niet meer. ‘Jullie zijn
                    het eerste huis in de straat,’ zegt ze, ’dus jullie horen bij onze straat, tot dinsdag!’ Met een hoofd vol
                    vraagtekens laat ze me achter in de tuin.
                    Verbluft zit ik later op de bank en ik staar nog steeds wezenloos voor me uit als Jakob thuis komt. ‘Wat
                    is er met jou?’ vraagt hij. Ik leg hem uit dat we zijn gevraagd voor het schoolfeest. ‘Daar was ik toch
                    bij, toen we werden gevraagd, klunsje, weet je dat niet meer,’ zegt hij liefkozend. Natuurlijk weet ik
                    dat nog, maar bij de tweede buurvrouw was hij er niet. Die buurvrouw heeft me overbluft met haar
                    verhaal nog voordat ik haar heb kunnen zeggen dat ik al afspraken heb gemaakt en nu voel ik me
                    verward.

                    Ik merk dat ik veel te simpel heb gedacht, ik denk ‘Olgerweg, dat is één weg,’ maar dat is dus helemaal
                    niet zo simpel. Want nu blijkt dat ons huis eigenlijk een heel ingewikkeld huis is, onze voortuin en
                    huisnummer  liggen aan de Olgerweg aan de zuidwest kant van Middelbert. Maar onze voordeur en
                    zijtuin liggen aan de zuidoost kant van de Olgerweg. Dus bij welke straat horen we nu eigenlijk? Bij
                    de Olgerweg waar we doorfietsen op weg naar de stad? Of bij de Olgerweg waar we doorfietsen op
                    weg naar het winkelcentrum van Lewenborg? Ik voel me met beide verbonden, maar we kunnen niet
                    bij beide horen. Jakob zit me alweer een beetje uit te lachen, ‘jij maakt je altijd zo lekker druk. Je hebt
                    toch als eerste tegen die buurvrouw Ja gezegd, dan lijkt met mij het meest logisch dat je dat volhoudt.’
                    Nou ben ik elke dag heel blij dat ik met hem ben getrouwd, maar op dit soort momenten nog veel
                    meer. Ik maak me ook inderdaad veel te druk, we doen gewoon mee met de zuidwestkant. Dat besluit
                    voelt heerlijk, helaas kan ik de meeste vergaderingen er niet bij zijn, maar ik denk mee. Ik heb mijn
                    outfit voor de optocht al klaar, de versiering voor de tuin al bedacht, dus het komt helemaal goed.
                    Enthousiast over het schoolfeest vertel ik mijn vader van alle plannen en het gezellige dorp waar
                    we zijn komen wonen. Hij vraagt wanneer het is en ik zeg 1 en 2 juli. ‘Dan hoop ik voor je dat de
                    optocht 2 juli is,’ zegt hij lachend. Ik kijk hem niet begrijpend aan. ‘Op 1 juli wordt je stiefmoeder 65
                    jaar tenslotte,’ gaat hij verder, ‘dan hebben we groots feest de hele dag. Verjaardag en pensioen ineen,
                    we zijn al zo druk met de voorbereidingen….’ Enthousiast vertelt hij verder, ik hoor het maar half,
                    want ik denk ondertussen… heb ik me zo druk gemaakt over bij welke straat ik hoor, zijn we er straks
                    niet eens bij met de optocht. Misschien wil de buurvrouw mijn jurk wel aan…
                                                                               15
   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20